Bitki beslemede uzman kuruluş
Bitki beslemede uzman kuruluş
Yetiştiricilik Besin noksanlıkları Ürünler Genel bilgiler Havale bilgileri

HIYAR YETİŞTİRİCİLİĞİ

Hıyar sıcağı seven bir bitki olmasına karşın hava sıcaklığının 35 Cnin üzerinde uzun süre devamı, bitkilerin gelişmesini ve mahsul verme gücünü azaltır. En uygun sera içi sıcaklık 25-28 C. Hıyarın meyve bağlaması için gerekli olan en düşük sıcaklık 15 0C olarak verilmekte ise de, 12 C nin altına düşürülmemesi genel bir tavsiyedir. Bu derecenin altında üretim yapılmak isteniyorsa seraların ısıtılması gerekir. Vejetasyon döneminde bitki için uygun nem % 70-80 dir. Orantılı nemin % 50 nin altına ve % 90 ın üzerine çıkması halinde nem ayarlamasını yapmak gerekir.

SERADA DİKİM

Hıyar fideleri 4. yaprak meydana geldiğinde fazla bekletilmeden hazırlanmış olan fide dikim yerlerine tek sıra olmak üzere sıra üzeri ve sıra arası 40 x 75 cm. mesafelerle dikilmelidir. Fidelerin dikimi esnasında toprak nemi (tav) yeterli olmalıdır. Dikim, havanın serin olduğu saatlerde yapılmalıdır.

ÇAPALAMA

Seraya dikilen fideler gelişmeye başlayınca bir hafta içinde birinci çapa, ondan bir süre sonra ikinci çapa yapılmalıdır. Bitkinin toprakla birleştiği kök boğazında kökler teşekkül etmeye başlayınca da boğaz doldurması yapılmalıdır.

HIYAR YETİŞTİRİCİLİĞİNDE BİTKİ BESİN NOKSANLIKLARI, BELİRTİLERİ, GİDERİLMESİ, GÜBRELEMESİ

Noksanlık görüldüğünde, aşağıdakilerden ürünlerimizden uygun olanını kullanınız veya arayın seçmenize yardımcı olalım. Noksanlıkların önüne geçmek için, ilk yapraklar serçe gagası kadar olduğundan itibaren düzenli GOLDENMIX kullanınız.

 

Hıyarda  potasyum noksanlığında yapraklar damarlar civarında mavimsi yeşil renkte, yaprak kenarları ise bronza kayan renk değişimleri vardır. Genç yapraklar dalgalı bir hal alırlar.

Nekrozlu yapraklar sarımsı kahve ve kahverengine döner ve kenarlardan başlayarak kuruma görülür. Meyve yumuşak ve gövde tarafı ince olur. 

Hıyarda azot noksanlığında, gövde ince, sert ve lifsi yapılı olur.

Yapraklar genelde açık yeşil renkli, özellikle yaşlı yapraklar sarımsı olurlar.

Meyveler kısa, açık yeşil renkli ve çiçek burnu büzülmüş vaziyette olur.
Demir noksanlığının karakteristik belirtileri, demirin etkilediği metabolik reaksiyonların bozulmasından, büyüme ve klorofil sentezi için gerekli enerji transferinin kısıtlanmasından kaynaklanır. Demir noksanlığı belirtilerinin çok tipik olması ve bütün bitkilerde birbirine benzemesi, kolay tanınmasını sağlar. Bununla birlikte, birçok durum da demir noksanlığı ile beraber diğer bazı mikro besin elementlerinin (özellikle çinko ) noksanlığı aynı zamanda söz konusu olabilmekte, bu da tanınmayı güçleştirebilmekte. Yaprak analizleri, önemli ipuçları vermekle beraber, demir noksanlığının teşhisinde kesin bir kriter olarak ele alınması güçtür.
Hıyarda bor noksanlığında bitkisinde büyüme noktaları ölür. Genç yapraklar grimsi kahve renkli içe doğru kıvrıktırlar ve çabucak ölürler.

Yaşlı yapraklar klorozludur. Boğum araları kısaldığından bitki boyu normalden kısa olur.
Hıyarda magnezyum noksanlığında, yaşlı yapraklarda, damarlar ve yaprak kenarlarında ince bir bant yeşil kalarak, yaprağın diğer kısımları sararır. Yaprakların kenarlarında kahverengi lekeler görülebilir. Budanmış bitkilerde ana gövde yeni sürgünlerin gereksinimini karşılayacak kadar magnezyum absorbe edemediği için, budanmadan sonra noksanlık görülme ihtimali yüksektir.
Hıyarda  fosfor noksanlığında yapraklar donuk koyu yeşil renkli ve küçük olurlar. Yapraklarda zaman zaman bronz renkli lekeler görülür.

Solgun ve sarkık bir şekilde dururlar veya erken ölürler. Gövde kısa ve incedir. Meyveler donuk yeşil renkli ve bronz lekelidir. Yaşlı yaprakların ayasında, şeffaf görünümlü, kahverengi nekrozlar görülür ve yaprak saplan kurur.
Hıyarda mangan noksanlığına çok duyarlıdır. Noksanlık yapraklarda ağ şeklinde yeşilimsi sari veya tamamen sari kloroz şeklinde görülür. Başlangıçta en ince damarlar dahi yeşil renklerini korurlar. Sonraları ana damarlar dışında renk sarı ve sarımsı beyaza döner. Kahve renkli lekeler oluşur. Uç yapraklar neredeyse tamamen beyaz olurlar. Büyüme geriler ve yeni çıkan yapraklar küçük kalırlar.

Dekara atılacak gübre çeşidi ve miktarı toprak analizi sonuçlarına göre olmalıdır.

Üst Gübrelemeye Ne Zaman Başlanmalı ve Ne Kadar Verilmeli?

Toprak yapısına ve hava şartlarına göre değişirse de, genellikle ilk meyvelerin görülmesinden itibaren başlamak uygundur. Bitkinin gelişmesine ve mahsul yüküne göre sulamalarla birlikte 4 taksitte 1 dekara toplam 20 kg. Potasyum Nitrat, 16 kg. Amonyum Nitrat ve 3 kg. Magnezyum Nitrat verilmelidir. Bitkinin mikro element ihtiyacını karşılamak için mikro element ağırlıklı yaprak gübreleri kullanılmalıdır. Damla sulama sistemi ile uygulanacak gübre miktarları, uygulanacak su miktarı ile orantılıdır. Genel tavsiye, her 1 litre suyun içinde ortalama 0,3 gram saf NPK bulunması şeklindedir.

BUDAMA

Bitki boyu 30 cm. oluncaya kadar oluşan meyvelerin ve koltukların tamamı kesilmelidir. Bu dönemde bitkinin meyve vermesine müsaade edilmeyerek, alınan besin elementlerinin sadece bitkinin gelişmesi için harcamasını sağlamak gerekir. Yetiştirme sezonu boyunca bitkide oluşan tüm yaprak koltukları koparılırken ana gövdede de oluşan çiçeklere dokunulmamalıdır.

SULAMA

Sulama zamanının tayininde bitki yaprakların pörsümesi ve yaprak koltuklarının kolayca koparılamaması esas alınırken,bitkiye verilecek su miktarını tayininde ise; iki meme arasında bitki kök derinliğinde açılan çukurda su sızıntısı görülmesi esas alınmaktadır. Seralarda yaygın olarak uygulanan damla sulama metodu, bitkinin günlük su ihtiyacına günlük olarak cevap verebilmesi yanında, sulama ile gübrelemenin de birlikte yapılmasını mümkün kılmaktadır.

HASAT

Hasat her gün bıçakla yapılmalı, meyveler asılarak kopartılmamalıdır. Sıcak dönemlerde hasat sabah erken veya akşam saatlerinde yapılmalıdır. Hasada gelmiş meyveler vaktinde toplanmalıdır. Aksi takdirde üstte meyve tutumu engellenecektir.

ASKIYA ALMA

Hıyarlar 10-15 cm. boylanınca dip kısmından ileride bitkiyi boğmayacak şekilde genişçe olmak şartıyla bir düğüm atılır ve diğer tepedeki tele bağlanarak yapılır.

Hıyar Hastalık ve Zararlıları

Kök Boğazı Yanıklığı Hastalığı ( Phytophthora Capsici)

Kabakgillerde Külleme Hastalığı (Erysiphe Cichoracearum, Sphaerotheca Fuliginea)

Hıyar Yaprak Lekesi (Ulocladium Cucurbitae)

Kabakgillerde Antraknoz (Colletotrichum Orbiculare)

Kabakgillerde Mildiyö Hastalığı (Pseudoperonospora Cubensis)

Sebze Fidelerinde Kök Çürüklüğü (Çökerten) Hastalığı

(Phythium Spp.,Rhizoctonia Spp., Fusarium Spp.,Alternaria Spp., Sclerotinia Spp.)

Sebzelerde Beyaz Çürüklük (Sclerotinia Sclerotiorum)

Sebzelerde Kurşuni Küf Hastalığı (Botrytis Cinerea)

Hıyar Köşeli Yaprak Lekesi (Pseudomonas Syringae Pv.Lachrymans)

Hıyar Mozaik Virüsü (Cucumber Mosaic Cucumovirus- Cmv)

Karpuz Mozaik Virüsü (Watermelon Mosaic 2 Potyvirus- Wmv-2)

Kabak Mozaik Virüsü (Squash Mosaic Comovirus-Sqmv)

Kabak Sarı Mozaik Virüsü (Zucchini Yellow Mosaic Potyvirus-Zymv)

Sebzelerde Beyazsinek

   Tütün Beyazsineği (Bemisia Tabaci)

    Sera Beyazsineği (Trialeurodes Vaporariorum)

Sebzelerde Danaburnu (Gryllotalpa Gryllotalpa)

Sebzelerde Thripsler

Sebzelerde Sarı Çay Akarı (Polyphagotarsonemus Latus)

Sebzelerde Yaprakbitleri

Yaprak Galeri Sinekleri (Liriomyza Trifolii, L. Bryoniae, L Huidobrensis, Phytomyza Horticola)

Kırmızı örümcekler

Sebzelerde Yaprak Pireleri (Empoasca Decipiens Paoli, Asymmetrasca Decedens (Paoli)

Karpuz Telli böceği (Henosepilachna Elaterii )

Kavun Kızıl Böceği (Rhaphidopalpa Foveicollis )

Tohum Sineği (Delia Platura)

Sebzelerde Pamuk Yaprak kurdu (Spodoptera Littoralis, S. Exiqua (Boisd.) (Lepidoptera: Noctuidae)

Kök Ur Nematodları (Meloidogyne Spp.)